امروزه نظام انتخابات به عنوان یکی از مهم ترین مکانیزم های موجود در هر جامعه ای برای انتخاب حاکمان آن است. وجود این مکانیزم در کشورهای دیکتاتورمنش هم نشانه ای از مفید بودن خصلت آن می باشد. 

کشور ایران هم به عنوان یک کشور دارنده ی آزادی مثبت از این مساله مثتثنی نیست. اهمیت ذاتی این روش ازیک طرف و الهی بودن آن از طرف دیگر در جامعه ایران باعث دو چندان شدن اهمیت آن شده است. همین بحث الهی بودن ما را به این سمت سوق می دهد که بهترین گزینه را کسی بدانیم که به دنبال اجرای اصول اسلامی باشد و بیش از اینکه به فکر منافع و مصالح شخصی خود باشد منافع مملکتی به عنوان دغدغه اصلی او به حساب آید. در این میان یکی از مواردی که می تواند به بیانگر صدق دعوی فرد در اعلان و اولویت بندی منافع از نظر او و تنظیم آن در جهت مصالح مردم و مملکت باشد نحوه ی استفاده ی او از ابزارهای تبلیغاتی انتخابات است.

نحوه ی استفاده از ابزارهای تبلیغاتی را می توان به دو دسته تقسیم کرد: استفاده ی مثبت یا اخلاقی و استفاده ی منفی یا غیراخلاقی. آنچه مهم است دانستن این نکته است که شیوه های مثبت در کشورهای پیشرفته بیش از کشورهای با فرهنگ مشارکتی پایین کاربرد دارند.در حالیکه شدت استفاده از روش های غیراخلاقی در کشورهای جهان سوم بیش ازکشورهای جهان اول و دوم است.

از ابزارهای تبلیغاتی انتخاباتی به طور کلی می توان نشریه ها، تلوزیون،کنفرانسها، سخنرانی ها و... برشمرد. این ابزارها توسط تمامی کاندیداها مورد استفاده قرار می گیردو در جوامع اسلامی استفاده ی صحیح تر و اخلاقی تر از این ابزارها نشانگر صدق گفتار آن نامزد انتخاباتی، اخلاقی بودن او و باایمان بودن اوست. استفاده ی غیرصحیح و غیراخلاقی از این ابزارها شامل سوءاستفاده از احساسات و معنویت انسان ها،سوء استفاده دررفع نیازهای مردم به صورت مقطعی و دوره ای و نه حل ریشه ای آن و از همه مهم تر تخریب شخصیت رقیب است.که استفاده از روش سوم نشان دهنده ی شدت ضعف هرفرد در مقابل سایرین است. 

کوتاه سخن اینکه برای انتخاب فرد اصلح، کسی که پیرو خط امام باشد، دلسوزانه برای مردم کار کند و قدرتمند و موفق باشد،یکی از راههای شناخت بررسی نحوه ی استفاده ی شخص ازابزارهای انتخاباتی است. پس چه بهتر که تمام تلاش خود را برای شناخت هر چه بیشتر و بهتر فرد به کار بریم تا با یک انتخاب درست دنیا و آخرت خود را بخریم.


نويسنده مقاله :زهرا پوردست